PIERWSZE CZYTANIE (Syr 35, 12-14. 16-18)
Pan jest sędzią, który nie ma względu na osoby. Nie będzie miał On względu na osobę przeciw biednemu, owszem, wysłucha prośby pokrzywdzonego. Nie zlekceważy błagania sieroty ani wdowy, kiedy się skarży. Kto służy Bogu, z upodobaniem zostanie przyjęty, a błaganie jego dosięgnie obłoków. Modlitwa pokornego przeniknie obłoki i nie dozna pociechy, zanim nie osiągnie celu. Nie odstąpi, aż wejrzy Najwyższy i ujmie się za sprawiedliwymi, i wyda słuszny wyrok.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 34 (33), 2-3. 17-18.
19 i 23)
Refren: Biedak zawołał i Pan go wysłuchał.
Będę błogosławił Pana po wieczne
czasy,
Jego chwała będzie zawsze na moich
ustach.
Dusza moja chlubi się Panem,
niech słyszą to pokorni i niech się
weselą.
Refren: Biedak zawołał i Pan go wysłuchał.
Pan zwraca swe oblicze przeciw zło
czyniącym,
by pamięć o nich wymazać z ziemi.
Pan słyszy wołających o pomoc
i ratuje ich od wszelkiej udręki.
Refren: Biedak zawołał i Pan go wysłuchał.
Pan jest blisko ludzi skruszonych w
sercu,
ocala upadłych na duchu.
Pan odkupi dusze sług swoich,
nie zazna kary, kto się do Niego
ucieka.
Refren: Biedak zawołał i Pan go wysłuchał.
DRUGIE CZYTANIE (2 Tm 4, 6-9. 16-18)
Najdroższy: Krew moja już ma być
wylana na ofiarę, a chwila mojej rozłąki nadeszła. W dobrych zawodach
wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiary ustrzegłem. Na ostatek odłożono dla mnie
wieniec sprawiedliwości, który mi w owym dniu odda Pan, sprawiedliwy Sędzia, a
nie tylko mnie, ale i wszystkim, którzy umiłowali pojawienie się Jego. Pośpiesz
się, by przybyć do mnie szybko. W pierwszej mojej obronie nikt przy mnie nie
stanął, ale wszyscy mnie opuścili: niech im to nie będzie policzone! Natomiast
Pan stanął przy mnie i wzmocnił mnie, aby się przeze mnie dopełniło głoszenie
Ewangelii i aby wszystkie narody je posłyszały; wyrwany też zostałem z paszczy
lwa. Wybawi mnie Pan od wszelkiego złego czynu i ocali mnie, przyjmując do
swego królestwa niebieskiego; Jemu chwała na wieki wieków. Amen.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. 2 Kor 5, 19)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
W Chrystusie Bóg pojednał świat z
sobą, nam zaś przekazał słowo jednania.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Łk 18, 9-14)
Jezus opowiedział niektórym, co dufni
byli w siebie, że są sprawiedliwi, a innymi gardzili, tę przypowieść: «Dwóch
ludzi przyszło do świątyni, żeby się modlić, jeden faryzeusz, a drugi celnik.
Faryzeusz stanął i tak w duszy się modlił: „Boże, dziękuję Ci, że nie jestem
jak inni ludzie: zdziercy, niesprawiedliwi, cudzołożnicy, albo jak i ten
celnik. Zachowuję post dwa razy w tygodniu, daję dziesięcinę ze wszystkiego, co
nabywam”. A celnik stał z daleka i nie śmiał nawet oczu wznieść ku niebu, lecz
bił się w piersi, mówiąc: „Boże, miej litość dla mnie, grzesznika!” Powiadam
wam: Ten odszedł do domu usprawiedliwiony, nie tamten. Każdy bowiem, kto się
wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony».
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz