II NIEDZIELA WIELKANOCY, CZYLI MIŁOSIERDZIA BOŻEGO
PIERWSZE CZYTANIE (Dz 2, 42-47)
Uczniowie trwali w nauce apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach. Bojaźń ogarniała każdego, gdyż apostołowie czynili wiele znaków i cudów. Ci wszyscy, którzy uwierzyli, przebywali razem i wszystko mieli wspólne. Sprzedawali majątki i dobra i rozdzielali je każdemu według potrzeby. Codziennie trwali jednomyślnie w świątyni, a łamiąc chleb po domach, spożywali posiłek w radości i prostocie serca. Wielbili Boga, a cały lud odnosił się do nich życzliwie. Pan zaś przymnażał im codziennie tych, którzy dostępowali zbawienia.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 118 (117), 2-4. 13-15.
22-24)
Refren: Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny.
Niech dom Izraela głosi: «Jego łaska
na wieki».
Niech dom Aarona głosi: «Jego łaska na
wieki».
Niech wyznawcy Pana głoszą:
«Jego łaska na wieki».
Refren: Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny.
Abym upadł, uderzono mnie i pchnięto, lecz
Pan mnie podtrzymał.
Pan moją mocą i pieśnią, On stał się
moim Zbawcą.
Głosy radości z ocalenia w namiotach
sprawiedliwych:
«Prawica Pańska moc okazała».
Refren: Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny.
Kamień odrzucony przez budujących stał
się kamieniem węgielnym.
Stało się to przez Pana i cudem jest w
naszych oczach.
Oto dzień, który Pan uczynił,
radujmy się nim i weselmy.
Refren: Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny.
DRUGIE CZYTANIE (1 P 1, 3-9)
Niech będzie błogosławiony Bóg i
Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa. On w swoim wielkim miłosierdziu przez
powstanie z martwych Jezusa Chrystusa na nowo zrodził nas do żywej nadziei: do
dziedzictwa niezniszczalnego i niepokalanego, i niewiędnącego, które jest
zachowane dla was w niebie. Wy bowiem jesteście przez wiarę strzeżeni mocą Bożą
dla zbawienia, gotowego objawić się w czasie ostatecznym. Dlatego radujcie się,
choć teraz musicie doznać trochę smutku z powodu różnorodnych doświadczeń.
Przez to wartość waszej wiary okaże się o wiele cenniejsza od zniszczalnego
złota, które przecież próbuje się w ogniu, na sławę, chwałę i cześć przy
objawieniu Jezusa Chrystusa. Wy, choć nie widzieliście, miłujecie Go; wy w
Niego teraz, choć nie widzicie, przecież wierzycie, a ucieszycie się radością
niewymowną i pełną chwały wtedy, gdy osiągniecie cel waszej wiary – zbawienie
dusz.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. J 20, 29)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Uwierzyłeś, Tomaszu, bo Mnie ujrzałeś;
błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (J 20, 19-31)
Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam
gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami,
przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!», A to
powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy
Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja
was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha
Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie,
są im zatrzymane». Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z
nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: «Widzieliśmy
Pana!», Ale on rzekł do nich: «Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ
i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i ręki mojej nie włożę w bok Jego,
nie uwierzę». A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz domu
i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł, choć drzwi były zamknięte, stanął pośrodku i
rzekł: «Pokój wam!», Następnie rzekł do Tomasza: «Podnieś tutaj swój palec i
zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż w mój bok, i nie bądź niedowiarkiem, lecz
wierzącym». omasz w odpowiedzi rzekł do Niego: «Pan mój i Bóg mój!», Powiedział
mu Jezus: «Uwierzyłeś dlatego, że Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie
widzieli, a uwierzyli». I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej
księdze, uczynił Jezus wobec uczniów. Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że
Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc, mieli życie w imię Jego.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz