PIERWSZE CZYTANIE (Am 8, 4-7)
Słuchajcie tego wy, którzy gnębicie ubogiego, a bezrolnego pozostawiacie bez pracy, którzy mówicie: «Kiedyż minie nów księżyca, byśmy mogli sprzedawać zboże, i kiedy szabat, byśmy mogli otworzyć spichlerz? A będziemy zmniejszać efę, powiększać sykl i wagę podstępnie fałszować. Będziemy kupować biednego za srebro, a ubogiego za parę sandałów, i plewy pszeniczne będziemy sprzedawać». Poprzysiągł Pan na dumę Jakuba: «Nie zapomnę nigdy wszystkich ich uczynków».
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 113 (112), 1b-2. 4-6.
7-8)
Refren: Pana pochwalcie, On dźwiga biednego.
Chwalcie, słudzy Pańscy,
chwalcie imię Pana.
Niech imię Pana będzie błogosławione
teraz i na wieki.
Refren: Pana pochwalcie, On dźwiga biednego.
Pan jest wywyższony ponad wszystkie
ludy,
ponad niebiosa sięga Jego chwała.
Kto jest jak nasz Pan Bóg, który
mieszka w górze
i w dół spogląda na niebo i na ziemię?
Refren: Pana pochwalcie, On dźwiga biednego.
Podnosi z prochu nędzarza
i dźwiga z gnoju ubogiego,
by go posadzić wśród książąt,
wśród książąt swojego ludu.
Refren: Pana pochwalcie, On dźwiga biednego.
DRUGIE CZYTANIE (1 Tm 2, 1-8)
Polecam przede wszystkim, by prośby,
modlitwy, wspólne błagania, dziękczynienia odprawiane były za wszystkich ludzi:
za królów i za wszystkich sprawujących władzę, abyśmy mogli prowadzić życie
ciche i spokojne z całą pobożnością i godnością. Jest to bowiem dobre i miłe w
oczach Zbawiciela naszego, Boga, który pragnie, by wszyscy ludzie zostali
zbawieni i doszli do poznania prawdy. Albowiem jeden jest Bóg, jeden też
pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek, Chrystus Jezus, który wydał siebie
samego na okup za wszystkich, jako świadectwo, w oznaczonym czasie. Ze względu
na nie ja zostałem ustanowiony głosicielem i apostołem – mówię prawdę, nie
kłamię – nauczycielem pogan w wierze i prawdzie. Chcę więc, by mężczyźni
modlili się na każdym miejscu, podnosząc ręce czyste, bez gniewu i sporów.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. 2 Kor 8, 9)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Jezus Chrystus, będąc bogatym, dla was
stał się ubogim, aby was ubóstwem swoim ubogacić.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Łk 16, 1-13)
Jezus powiedział do uczniów: «Pewien
bogaty człowiek miał rządcę, którego oskarżono przed nim, że trwoni jego
majątek. Przywołał więc go do siebie i rzekł mu: „Cóż to słyszę o tobie? Zdaj
sprawę z twego zarządzania, bo już nie będziesz mógł zarządzać”. Na to rządca
rzekł sam do siebie: „Co ja pocznę, skoro mój pan odbiera mi zarządzanie? Kopać
nie mogę, żebrać się wstydzę. Wiem już, co uczynię, żeby mnie ludzie przyjęli
do swoich domów, gdy będę odsunięty od zarządzania”. Przywołał więc do siebie
każdego z dłużników swego pana i zapytał pierwszego: „Ile jesteś winien mojemu
panu?” Ten odpowiedział: „Sto beczek oliwy”. On mu rzekł: „Weź swoje
zobowiązanie, siadaj prędko i napisz: pięćdziesiąt”. Następnie pytał drugiego:
„A ty ile jesteś winien?” Ten odrzekł: „Sto korców pszenicy”. Mówi mu: „Weź
swoje zobowiązanie i napisz: osiemdziesiąt”. Pan pochwalił nieuczciwego rządcę,
że roztropnie postąpił. Bo synowie tego świata roztropniejsi są w stosunkach z
podobnymi sobie ludźmi niż synowie światłości. Ja też wam powiadam: Pozyskujcie
sobie przyjaciół niegodziwą mamoną, aby gdy wszystko się skończy, przyjęto was
do wiecznych przybytków. Kto w bardzo małej sprawie jest wierny, ten i w
wielkiej będzie wierny; a kto w bardzo małej sprawie jest nieuczciwy, ten i w
wielkiej nieuczciwy będzie. Jeśli więc w zarządzaniu niegodziwą mamoną nie
okazaliście się wierni, to kto wam prawdziwe dobro powierzy? Jeśli w
zarządzaniu cudzym dobrem nie okazaliście się wierni, to któż wam da wasze? Żaden
sługa nie może dwom panom służyć. Gdyż albo jednego będzie nienawidził, a
drugiego miłował; albo z tamtym będzie trzymał, a tym wzgardzi. Nie możecie
służyć Bogu i Mamonie!»
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz