WSPOMNIENIE ŚW. MARCINA Z TOURS, BISKUPA
PIERWSZE CZYTANIE (Mdr 2, 23 – 3, 9)
Do nieśmiertelności Bóg stworzył człowieka – uczynił go obrazem swej własnej wieczności. A śmierć weszła w świat przez zawiść diabła i doświadczają jej ci, którzy do niego należą. A dusze sprawiedliwych są w ręku Boga i nie dosięgnie ich męka. Zdało się oczom głupich, że pomarli, zgon ich poczytano za nieszczęście i odejście od nas za unicestwienie, a oni trwają w pokoju. Choć nawet w ludzkim rozumieniu doznali kaźni, nadzieja ich pełna jest nieśmiertelności. Po nieznacznym skarceniu dostąpią dóbr wielkich, Bóg ich bowiem doświadczył i znalazł ich godnymi siebie. Wypróbował ich jak złoto w tyglu i przyjął ich jak całopalną ofiarę. W dzień nawiedzenia ich przez Boga zajaśnieją i rozbiegną się jak iskry po ściernisku. Będą sądzić ludy, zapanują nad narodami, a Pan królować będzie nad nimi na wieki. Ci, którzy Mu zaufali, zrozumieją prawdę, wierni w miłości będą przy Nim trwali, łaska bowiem i miłosierdzie dla Jego wybranych.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 34 (33), 2-3. 16-17.
18-19)
Refren: Po wieczne czasy będę chwalił Pana.
Będę błogosławił Pana po wieczne
czasy,
Jego chwała będzie zawsze na moich
ustach.
Dusza moja chlubi się Panem,
niech słyszą to pokorni i niech się
weselą.
Refren: Po wieczne czasy będę chwalił Pana.
Oczy Pana zwrócone na sprawiedliwych,
uszy Jego otwarte na ich wołanie.
Pan zwraca swe oblicze przeciw zło
czyniącym,
by pamięć o nich wymazać z ziemi.
Refren: Po wieczne czasy będę chwalił Pana.
Pan słyszy wołających o pomoc
i ratuje ich od wszelkiej udręki.
Pan jest blisko ludzi skruszonych w
sercu,
ocala upadłych na duchu.
Refren: Po wieczne czasy będę chwalił Pana.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 14, 23)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Jeśli Mnie kto miłuje, będzie
zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Łk 17, 7-10)
Jezus powiedział: «Kto z was, mając
sługę, który orze lub pasie, powie mu, gdy on wróci z pola: „Pójdź zaraz i
siądź do stołu”? Czy nie powie mu raczej: „Przygotuj mi wieczerzę, przepasz się
i usługuj mi, aż zjem i napiję się, a potem ty będziesz jadł i pił”? Czy
okazuje wdzięczność słudze za to, że wykonał to, co mu polecono? Tak i wy, gdy
uczynicie wszystko, co wam polecono, mówcie: „Słudzy nieużyteczni jesteśmy;
wykonaliśmy to, co powinniśmy wykonać”».
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz