UROCZYSTOŚĆ JEZUSA CHRYSTUSA, KRÓLA WSZECHŚWIATA
PIERWSZE CZYTANIE (2 Sm 5, 1-3)
Wszystkie pokolenia izraelskie zeszły się u Dawida w Hebronie i oświadczyły mu: «Oto my jesteśmy kości twoje i ciało. Już dawno, gdy Saul był królem nad nami, ty odbywałeś wyprawy na czele Izraela. I Pan rzekł do ciebie: Ty będziesz pasł mój lud – Izraela, i ty będziesz wodzem nad Izraelem». Cała starszyzna Izraela przybyła do króla do Hebronu. I zawarł król Dawid przymierze z nimi wobec Pana w Hebronie. Namaścili więc Dawida na króla nad Izraelem.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 122 (121), 1b-2. 4-5)
Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.
Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano:
«Pójdziemy do domu Pana».
Już stoją nasze stopy
w twoich bramach, Jeruzalem.
Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.
Do niego wstępują pokolenia Pańskie,
aby zgodnie z prawem Izraela wielbić
imię Pana.
Tam ustawiono trony sędziowskie,
trony domu Dawida.
Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.
DRUGIE CZYTANIE (Kol 1, 12-20)
Bracia: Dziękujcie Ojcu, który was
uzdolnił do uczestnictwa w dziale świętych w światłości. On to uwolnił nas spod
władzy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna, w którym mamy
odkupienie – odpuszczenie grzechów. On jest obrazem Boga niewidzialnego –
Pierworodnym wobec każdego stworzenia, bo w Nim zostało wszystko stworzone: i
to, co w niebiosach, i to, co na ziemi, byty widzialne i niewidzialne, czy to
Trony, czy Panowania, czy Zwierzchności, czy Władze. Wszystko przez Niego i dla
Niego zostało stworzone. On jest przed wszystkim i wszystko w Nim ma istnienie.
I On jest Głową Ciała – Kościoła. On jest Początkiem. Pierworodnym spośród
umarłych, aby sam zyskał pierwszeństwo we wszystkim. Zechciał bowiem Bóg, aby w
Nim zamieszkała cała Pełnia i aby przez Niego znów pojednać wszystko z sobą:
przez Niego – i to, co na ziemi, i to, co w niebiosach, wprowadziwszy pokój
przez krew Jego krzyża.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. Mk 11, 9c. 10a)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Błogosławiony, który przybywa w imię
Pańskie. Błogosławione Jego królestwo, które nadchodzi.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Łk 23, 35-43)
Gdy ukrzyżowano Jezusa, lud stał i
patrzył. A członkowie Sanhedrynu szydzili: «Innych wybawiał, niechże teraz
siebie wybawi, jeśli jest Mesjaszem, Bożym Wybrańcem». Szydzili z Niego i
żołnierze; podchodzili do Niego i podawali Mu ocet, mówiąc: «Jeśli Ty jesteś
Królem żydowskim, wybaw sam siebie». Był także nad Nim napis w języku greckim,
łacińskim i hebrajskim: «To jest Król żydowski». Jeden ze złoczyńców, których
tam powieszono, urągał Mu: «Czyż Ty nie jesteś Mesjaszem? Wybaw więc siebie i
nas».Lecz drugi, karcąc go, rzekł: «Ty nawet Boga się nie boisz, chociaż tę
samą karę ponosisz? My przecież – sprawiedliwie, odbieramy bowiem słuszną karę
za nasze uczynki, ale On nic złego nie uczynił». I dodał: «Jezu, wspomnij na
mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa». Jezus mu odpowiedział: «Zaprawdę,
powiadam ci: Dziś będziesz ze Mną w raju».
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz